mostly jado asi female foeticide baare gall karde haan taan asi ihi keh dinde haan ke daaj, psychology etc. Ask this question to urself Bihar and UP vich daaj di mang Punjab naalo kite zeyada hai but still uthe ih problem inni zeyada kyon nahi... Why??? i think we missed one or two big points.. First and foremost I think is jive siyaneya ne keha hai ke adha moorakh jaan adha seyana zeyada khatarnaak hunda hai... same is here we know that these techniques are available at all the hoppitals reasons were to use at need based but uhi gall adhi samajh aayee te usnu ulta use karna shuru... the reason is adhi sikheya jaani ke adha seyana more female foeticide ... in Bihar and UP no sikheya poora anpad no/less female foeticide... so geyan da level is big thing which we missed somewhere.. other is economic power of punjabi means we can afford it but in Bihar they cannot so rate of female foeticide is less... how much I am right I do not know but thats what I can think from top of my head...

ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਮਾਏਂ ਨਾ ਤੂੰ ਵੰਡੀਆਂ ਰਿਊੜੀਆਂ,
ਪੁੱਤਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਦੇਖ ਲੈ ਮਨਾਉਦੀਂ ਫਿਰੇ ਲੋਹੜੀਆਂ

ਪੱਖਪਾਤ ਤੇਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡੋਬਦੇ,
ਵਿਤਕਰੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀ ਸੋਭਦੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਰੋਵੇਂ ਗਾਵੇਂ ਵੀਰ ਲਈ ਤੂੰ ਘੋੜੀਆਂ
ਪੁੱਤਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਦੇਖ ਲੈ ਮਨਾਉਦੀਂ ਫਿਰੇ ਲੋਹੜੀਆਂ

ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਜਿਉਣ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਨੇ ਜੋ ਲੱਗਦੇ,
ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਵੀ ਨਜਾਰੇ ਨਹੀ ਜੱਗਦੇ
ਰੋਣਗੇ ਜਰੂਰ ਧੀਆਂ ਦਰੋਂ ਜਿੰਨਾ ਮੋੜੀਆਂ ,
ਪੁੱਤਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਦੇਖ ਲੈ ਮਨਾਉਦੀਂ ਫਿਰੇ ਲੋਹੜੀਆਂ

ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਮਕੱਦਰਾਂ ਤੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲੱਭਦੇ
ਧੀ ਚਾਹੇ ਪੁੱਤ ਦੋਵੇਂ ਮਿੱਠੇ ਮੇਵੇ ਜੱਗ ਦੇ
ਫੁਲਾਂ ਨਾਲ ਕਲੀਆਂ ਵੀ ਆਪ ਰੱਬ ਜੋੜੀਆਂ,
ਪੁੱਤਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਦੇਖ ਲੈ ਮਨਾਉਦੀਂ ਫਿਰੇ ਲੋਹੜੀਆਂ

ਕੰਨਿਆਂ ਭਰੂਣ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਹੋਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਓ ਮਰ ਜਾਣ ਦਿਓ ਇਸ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ ਵੀ ਕੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਿਆ ਬਚਪਨ ? ਸਰਾਪੀ ਜਵਾਨੀ ?? ਅਤੇ ਮੁਹਤਾਜ ਬੁਢਾਪਾ ??? ਅੱਜ ਜੋ ਤੁਸੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਹੋਕਾ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕੱਲ ਤੁਸੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਬੰਦਸ਼ਾ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ੂਮ ਵਿੱਚ ਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀ ਸਕੋਗੇ ਆਪਣੀਆ ਵਹਿਸ਼ੀ ਨਜਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਵਿੱਚ ਉਤਰਨ ਤੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਅਰਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ "ਦਹੇਜ ਹੀ ਦੁਲਹਨ ਹੈ" ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਤੇ ਇਸ ਧੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀਰ ਦੀ ਘੂਰੀ , ਕਦੇ ਬਾਬੁਲ ਦੀ ਪੱਗ ਤੇ ਕਦੇ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜਤ ਦਾ ਵਾਸਤਾ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਪਲ ਪਲ, ਤਿਲ ਤਿਲ ਘੁਟ ਘੁਟ ਮਰਨ ਨੂੰ ਕੇ ਜਨਮ ਨਾ ਦੇਣਾ ਬੇਹਤਰ ਹੈ ਪਲ ਪਲ ਮਾਰਨ ਨਾਲੋ ਸੋ ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀ ਦੇ ਨਹੀ ਸਕਦੇ ਇਸਨੂੰ ਬੇਫਿਕਰ ਬਚਪਨ ਆਜਾਦ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਬੁਢਾਪਾ ਮਰ ਹੀ ਜਾਣ ਦਿਓ ਇਸਨੂੰ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦੀ ਘਾਟ ਖੋਹਲ ਦੇਵੇ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦੀ ਕਬਰ ਤੇ ਸਿਰਜਿਆ ਜਾਵੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਸਮਾਜ ਕਿ ਹੋ ਜਾਵੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਿ ਇਹ ਅਣਜੰਮੀ ਧੀ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਮਾਈ ਭਾਗੋ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ, ਕਲਪਨਾ ਚਾਵਲਾ,ਮਦਰ ਟੈਰੇਸਾ.........ਵੀ ਫਿਰ ਭਲਾਂ ਕਿਹੜੀ ਮਾਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੇਗੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ?

ਕੁੱਖ ਵਿਚ ਨਾ ਨੀ ਮਰਵਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਖਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ

ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗੂ ਸ਼ਗਨ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੀ ਮਨਾ ਨੀ
ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਲੋਰੀਆਂ ਤੂੰ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾ ਨੀ
ਪੁੱਤਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਲਊ ਮੈਂ ਕਮਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ।

ਜਣੇ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਕਾਰਗਿਲਾਂ ਵਿਚ ਜੂਝਣੇ
ਹੱਦਾਂ ਟੱਪ ਆਉਂਦੇ ਵੈਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੂੰਝਣੇ
ਝਾਂਸੀ ਰਾਣੀ, ਸਾਹਿਬ ਕੌਰ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਊਂਗੀ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਨਾਂ ਚਮਕਾਊਂਗੀ
ਜੱਗ ਵਿਚ ਸੀਰ ਤਾਂ ਪਵਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ।

ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਨਾਜਾਇਜ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਨਾ
ਜਿਹੜੇ ਜਾਨਾਂ ਨੇ ਬਚਾਉਂਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੱਥੋਂ ਮਰਵਾ ਨਾ
ਲੇਜ਼ਰ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਜੱਗ ਤੇਰਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾ ਦਿਉ
ਵੀਰ ਚੰਨ 'ਤੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚੇ ਮੈਂ ਤਾਂ ਅੰਬਰ ਵਸਾ ਦਿਉ
ਮੰਮਤਾ ਦੀ ਉਂਗਲ ਫੜਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ।

ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਫਿਕਰ ਜਦੋਂ ਅੰਨੇ ਪੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਗੁੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਗੁੰਗੇ ਖਬਰਾਂ ਸੁਣਾਂਦੇ ਨੇ
ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਹੀ ਕਮਾਉਗੀ
ਸੱਧਰਾਂ ਜਵੀ ਦੀਆਂ ਢਿੱਡ 'ਚ ਛੁਪਾਊਂਗੀ
ਚਿੱਟੀ ਚੁੰਨੀ ਦਿਉ ਚਮਕਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ।

ਬਹੁਤੀਆਂ ਤਸੱਲੀਆਂ ਤੂੰ ਅੰਮੜੀਏ ਮੰਗ ਨਾ
ਤਾਮਕੋਟੀਏ ਦੀ ਸੋਚ ਵਾਂਗੂੰ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸੰਗ ਨਾ
ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਦਵਾਊਂਗੀ
ਹਾਕਮਾਂ ਦੀ ਧੌਣ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਝੁਕਾਊਂਗੀ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਖਾ ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ.......

Please join this group and show your support for the cause of saving the girl child.

 

STOP FEMALE FOETICIDE IN INDIA

 

http://www.facebook.com/group.php?gid=119709364727696&v=app_2373072738&ref=ts#!/group.php?gid=119709364727696&ref=ts

ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਮਾਰਨ ਜਨਾਨੀ

ਜਿਸ ਕੁਖ ਦੀ ਗਰਮੈਸ਼ ਮਾਣੀ

ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਮੈਲੀ ਜ਼ੁਬਾਨੀਂ

ਮਮਤਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਪਿਆਰ

ਧਰਮ ਨੇ ਕੀ ਦਿੱਤਾ ਇ ?

ਕੱਢ ਲਈ ਤਲਵਾਰ

ਇਹ ਬੰਦਿਆ ਕੀ ਕੀਤਾ ਈ ?

ਅਨਿੰਓ ਰੱਬ ਤੋਂ ਗਏ ਹੋ ਨੱਸ

ਕਾਹਤੋਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਗਏ ਹੋ ਨੱਸ ?

ਤੀਵੀਆਂ ਮਾਰੀ ਜਾਓ ਹੱਸ ਹੱਸ

ਵਿਰਸੇ ਕੁੱਲ ਦੀ ਕਰ ਦਿਓ ਬੱਸ

ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀਹਨੇ ਬਣਾਇਆ ਕਾਜ਼ੀ ?

ਵਾਹ ਮੁੱਲੇ ਨੂੰ ਕਰ ਲਹੋ ਰਾਜ਼ੀ

ਧਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮਾਰੋ ਮਾਂ ?

ਮਜ਼ਹਬ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮਾਰੋ ਧੀ ?

ਪੰਥ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮਾਰੋ ਭੈਣ ?

ਦੀਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮਾਰੋ ਜੀਅ ?

ਰੰਗ

 

ਗੋਗੀ ਨੂੰ ਦਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੜਕਉਂਣੇ ਪਏ। ਦਸਵੇਂ ਦਰ ਉਪਰ ਯੋਗੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਸੀ। ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਇਹ ਹੀ ਘਰ ਸੀ। ਫਾਟਕ ਦੇ ਨਾਲ ਨੌਕਰ ਦੀ ਝੁੱਗੀ ਸੀ। ਝੁੱਗੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮੰਜੇ ਉਂਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਪਿਆ ਸੀ। ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਹੋ ਕੇ ਗੋਗੀ ਨੇ ਤਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ। ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪੱਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਚੁੱਪਕੇ ਰਾਜ਼ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋਗਿਆ। ਦੋ ਮੱਝੀਆਂ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਗੋਗੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਆਭਾਸ ਵਾਂਗ, ਗੋਗੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਮਕਾਨ ਬੰਗਲਾ ਸੀ, ‘ਤੇ ਬੰਗਲੇ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਨੇਰੇ’ਚ ਪਹਿਲਾ ਕੁਝ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਗੋਗੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਕਮਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਫਰਨੀਚਰ ਦਾ ਰੂਪ ਦਾ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਲ ਸੀ। ਰਾਹ ਹੁਣ ਸੋਖੀ ਦੇਣੀ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਗੋਗੀ ਨੇ ਬਾਰੀ’ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀ। ਨੌਕਰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਸੁੱਤਾ ਸੀ। ਗੋਗੀ ਨੂੰ ਪੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਇਕੇਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਟੱਬਰ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਪਿੰਡ’ਚ ਸੀ। ਜੇਹੜੇ ਕਮਰੇ’ਚ ਗੋਗੀ ਖਲੋਇਆ ਸੀ, ਪਿੱਛਲੇ ਕੰਧ’ਚ ਦੋ ਬੂਹੇ ਸਨ। ਗੋਗੀ ਨੇ ਦੋਨੋਂ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਦੂਜਾ ਸੋਣ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਦਰਵਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਕਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਦੀਣਾ ਸੀ। ਮਸੂਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ ਕਿ ਬੱਤੀ ਬੁਝਾਈ ਸੀ ਜਾਂ ਕਿ ਜਾਗਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਗੋਗੀ ਨੇ ਰੋਸਨਿ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। ਕੰਧਾਂ ਪੀਲੀਆਂ ਸਨ। ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਵੀ ਖਣਕ ਦੇ ਰੰਗ’ਚ ਰੰਗੀਆਂ ਸਨ। ਦਰੀ ਵੀ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ। ਪਲੰਘ ਦੇ ਉਪਰ ਛਾਦ ਚਾਦਰਾਂ ਵੀ ਪੀਲੇ ਸਨ। ਡਰੇਸਿੰਗ ਟੇਬਲ ਨੇੜੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਕੁਰਸੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਸੇਜ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਸੰਦੂਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਉਂਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਤਸਵੀਆਂ ਸਨ। ਬੂਹੇ ਦੇ ਨਾਲ ( ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ, ਪੰਲਘ ਦੇ ਆਮ੍ਹਣੇ ਸਾਮਣੇ, ਅਤੇ ਗੋਗੀ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ) ਵੱਡਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਵੀ ਪੀਲਾ ਪੀਲਾ ਸੀ। ਗੋਗੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, - ਚੰਗਾ ਥਾਂ ਸੀ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਲਈ। ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਸਮਾ ਸੁਖਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਦ ਡਾਕਟਰ ਕਮਰੇ’ਚ ਵੜੂਗਾ, ਉਸ ਨੋ ਪੱਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਨਾ ਕਿ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਰਸੀ ਹਿਲਾਈ ਦਾ ਪੱਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ-।

http://www.rubru.ca/february2010/rsdhillon_feb2010.html

 

my view on female infancide is in this story

ਪੁੱਤ ਜੰਮੇ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ, ਧੀ ਜੰਮੇ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਨੇ ਰੋਸ,
ਹੁਣ ਧੀਆਂ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇਂ, ਰੱਬ ਦਿਆ ਬੰਦਿਆ ਕਰ ਕੋਈ ਹੋਸ਼,
ਦੋ ਪੀੜੀ ਹੱਦ ਤੀਜੀ ਪੀੜੀ, ਰੱਖਣਾ ਪੁੱਤਾਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਏ,
ਧੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਏ...

ਸੁੱਖਾਂ ਸੁੱਖਦੇ ਰੱਬ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਪੁੱਤ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਧੀ ਹੀ ਦੇ ਦੇ,
ਰਹਿ ਨਾ ਜਾਏ ਕਿਤੇ ਸੁੰਨਾ ਵਿਹੜਾ, ਧੀ ਸਹੀ, ਕੋਈ ਜੀਅ ਦੇ ਦੇ,
ਕੁੱਖੋਂ ਸੁਨੀਂ ਔਰਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੋਂ, ਸੁੱਕਦੀ ਇਹ ਫਰਿਆਦ ਨਹੀਂ ਏ,
ਧੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਏ...

ਧਰਮ ਕਹੇ ਜੇ ਧੀ ਕੋਈ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਉਹਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋਏਗਾ,
ਪੱਕੀ ਉਮਰੇ ਜਦ ਪੁੱਤਾਂ ਮੂੰਹ ਵੱਟਨਾ, ਬਹਿ ਮਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰੋਏਗਾ,
ਫੇਰ ਲੱਖ ਵਹਾਵੇ ਹੰਝੂ ਪਛਤਾ ਕੇ, ਮੱਥਿਓਂ ਲਹਿਣਾ ਦਾਗ ਨਹੀਂ ਏ,
ਧੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਏ...

ਗੂੰਗੇ ਦੀ ਮਾਂ ਓਹਦੀ ਸਮਝੇ ਰਮਜਾਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਜੋ ਜੰਮੀ ਨਹੀਂ,
ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਹੈ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗੂ ਔਰਤ, ਕਿਉਂ ਓਹ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਨੂੰ ਮੰਨੀ ਨਹੀਂ,
ਧੀ ਕਹੇ ਬਿਨ ਜੰਮੇ ਮੈਂ ਸਿੱਖ ਗਈ, ਕਲਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧੀ ਦਾ ਲਿਹਾਜ ਨਹੀਂ ਏ,
ਧੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਏ...

ਜਦ ਪੁੱਤ ਕਪੁੱਤ ਨੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਧੀ ਓਦੋਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਮਾਪਿਆਂ ਸੁੱਖ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ,
ਖੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਫਿਰ ਖੂਨ ਡੋਲਦੇ, ਜਮੀਨ, ਪੈਸੇ, ਘਰਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਵਿੱਚ,
ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਗਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਓਹਦੀ ਧਰੀ ਧੀਆਂ ਕਦੇ ਬੁਨਿਆਦ ਨਹੀਂ ਏ,
ਧੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ, ਜਿਹਦੇ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਏ....

 

(unknwn Author)

 

Ajo vayi aeh topic bahut jaroori hai