ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗ਼ਮ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਹਨ ...

ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਖੋਲਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰ ਸਿਖੋਗੇ ...

ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ ਪਰ ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਆਗਿਆਨੀ ਮਰਦੇ ਹੋ ...

ਸਿਆਣੇ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੀ ਲੋੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਮੂਰਖ਼ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ...

ਪਿਆਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਤਕਰਾਰ ਤੋ ਸੁਰੂ
ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਖਤਮ ਵੀ

ਸਲ਼ਾਹ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਲੈਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰੱਖ਼ਿਅਤ ਹੁੰਦੀ ਏ ...

ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਦਾ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦਾ,ਜੇ ਬੰਦਾ ਗਲ਼ਤ ਰਾਹ ਤੇ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ...

ਗ਼ਲਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਡਰੀ ਜਾਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ...

ਉੱਚੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕਠਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ,ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ... ਐਲਬਰਟ

ਗੁੱਸਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੂਰਖ਼ਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਤੇ ਖ਼ਤਮ ...ਅਰਸਤੂ